We zetten mensen te vaak in hokjes. Daardoor zien we het verhaal erachter niet meer, en ook de mens zelf en zijn kwaliteiten niet.
Hokjes-denken
“De term ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ roept veel negatieve aannames op. Alsof het mensen zijn die alleen simpel werk kunnen doen of veel problemen hebben. Terwijl iemand die extra begeleiding nodig heeft in het werk, niet minderwaardig is. Dit beeld komt vaak voort uit onwetendheid. Mensen kijken te weinig naar wat iemand wél kan. Ik zie juist mensen met ontzettend veel karakter, discipline en inzet.
Ik zie elke dag hoeveel kwaliteiten collega’s hebben. We leveren met elkaar ontzettend goed werk en hebben tevreden opdrachtgevers. De term ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ doet mijn collega’s daarom tekort. We moeten juist trots zijn dat zij een plek hebben waar ze van grote betekenis zijn en zichzelf kunnen zijn. En waar ze zich kunnen ontwikkelen.
Iedereen is gelijkwaardig
iederz draait op de inzet en kwaliteiten van iedereen samen. Of je nu op een afdeling werkt, begeleider bent of directeur: samen zorgen we ervoor dat onze organisatie draait. We zijn allemaal collega’s en gelijkwaardig aan elkaar. Daarbij is voorbeeldgedrag erg belangrijk. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. En schets geen beperkt beeld van iemand door bepaalde termen te gebruiken.
Het beeld veranderen
Bij iederz en binnen de gemeente Groningen gebruiken we de term daarom steeds minder. We werken heel mensgericht. De focus ligt op ontwikkeling, inclusiviteit en mensen in hun waarde laten. Daardoor verdwijnt ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ vanzelf meer naar de achtergrond. Maar het blijft belangrijk om met elkaar het gesprek aan te gaan. Waar komen bepaalde aannames vandaan? En durven we elkaar daarop aan te spreken? Ik vind het belangrijk dat we een realistischer beeld laten zien van onze collega’s en hun kwaliteiten.
Met eigen ogen zien
Je verandert het beeld ook door mensen zelf te laten ervaren wat bij iederz gebeurt. Daarom zeg ik altijd: wees welkom. Regelmatig leiden we bedrijven en instellingen rond waarmee we samen werken. Zo zien ze met eigen ogen hoe we hier werken. Dat maakt echt verschil. Mensen voelen de sfeer, maken een praatje met collega’s en zien met hoeveel plezier en vakmanschap zij hun werk doen. Dan merk je dat vooroordelen snel verdwijnen. Hoe beter mensen elkaar leren kennen, hoe minder ruimte er is voor hokjes-denken.
Kijken naar de mens
Het liefst zie ik dat we niet meer steeds de verschillen tussen mensen benadrukken. Het werkt kleinerend en beperkt hoe je denkt. Tegelijk begrijp ik ook dat beleidsmakers woorden nodig hebben om groepen te beschrijven. De term ‘mensen aan de basis van de arbeidsmarkt’ is al veel positiever. Het liefste kijk ik naar het individu en diegene zijn talenten en mogelijkheden. Het is mooi dat wij mensen kunnen ondersteunen in een wereld die niet altijd een plek voor ze heeft. Daaraan kunnen we allemaal bijdragen. Ook door bewuster je woorden te kiezen.”
